Xurdad həmasəsini yaradan Güney Azərbaycanın
ulu Turk ulusuna, özəlcə şəhid olanlara sunulur!

Necə deyim?!
Nasıl söyləyim?!
Səni axı mən necə başa salayım, bəyim?!
Yadındamı bir gün deyirdin ki:
"asayım, kəsəyim!"
Yoxsa bizi yalqız görmüşdün bəyim!?!
Nə oldu ki birdən
Qalxar kimi qəbirdən
Görərək keçər ulusları daşdan dəmirdən
Dolaraq xiyavanlara göydən yerdən
əl-əyağını itirdin nədən!?

Davamı...

Qərbi Azərbaycan Xalq Müdafiə Komitəsinin əldə etdiyi səhih məlumata görə, PKK-nın yüksək rütbəli siyasi kadrlarından bir qrupu Türkiyə ordusunun Qəndil dağında terroristlərin bazalarına müdafiə xaraketerli hücumlarından salamat qurtarmaq üçün İraqın şimalını tərk etməyə məcbur olub Güney Azərbaycanın qərb bölgəsinə gəlmişlər. Tehran siyasətçiləri arasında güclü dayaqlara malik olan və əvvəllər də onlardan böyük yardımlar alan yüksək rütbəli PKK üzvləri öz fars lobbilərinin gizli köməyi sayəsində rahatca Qərbi Azərbaycan bölgəsinə daxil olmuş və Salmas şəhəri yaxınlığındakı kəndlərdən birində məskən salmışlar. Bu kəndin köçkün kürd azlığından ibarət əhalisinə çağırılmamış qonaqlarla əlaqəyə girmək icazəsi verilmir və həmin çağırılmamış qonaqların olduğu yer xüsusi qüvvələr tərəfindən ciddi şəkildə nəzarətdə saxlanır.


Davamı...

Doqquz il bundan qabaq Tehranda oxuyarkən, dostlarımdan biri məni iranşünaslıq fondlarından birinə aparmışdı. Orada diqqəti çəkən şeylər çox idi: fond sədrinin «salam» sözünə allergiyasından və ona müraciət edənlərin hamısından «dorud be» («salam» mənasındadır, əsil fars sözü sayılır – M.M.) sözünü gözləməsindən tutmuş həmin fondda ermənilərin ciddi fəaliyyətinə, Mədəniyyət naziri Ətaullah Mühaciraninin, prezident Xatəminin və xaricdə, məsələn, Avstraliyada yaşayan iranlıların ona yardımlarına qədər. Amma mənim diqqətimi hər şeydən artıq özünə çəkən və bu gün də zehnimi məşğul edən şey o oldu ki, bu fondun o qədər də zəngin olmayan kitabxanası üç hissədən – farsşünaslıq, ermənişünaslıq və kürdşünaslıq bölmələrindən ibarət idi. Həmin kitabxanada ölkədə yaşayan digər xalqlar, məsələn, türklər, ərəblər, türkmənlər, bəluclar, yaxud İrandakı dini və məzhəbi azlıqlar – sünnilər, əhli-həqq, dərvişlər, yəhudilər, xristianlar və b. haqqında bir kitab belə tapılmırdı.

 

Davamı...

Bu yazı Tehrandakı Şəhid Rəcayi Universitetində mədəni bir sərgi çərçivəsində keçirilən Azərbaycan türkcəsində məktub yazmaq müsabiqəsində birinci yeri tutub və «İnam» tələbə dərgisinin 9-cu sayında dərc olunub. İranda onilliklər boyu Azərbaycan türklərinə qarşı yürüdülən assimilyasiya siyasətinin acı nəticələri, eləcə də hazırkı mərhələdə soydaşlarımızda milli şüurun oyanışı, milli kimlik duyğusunun güclənməsi prosesi bu yazıda son dərəcə sadə, səmimi və ən başlıcası, təsirli bir şəkildə öz əksini tapmışdır. Bunları nəzərə alaraq, məktubu üslubuna toxunmadan latın qrafikasına çevirib bloqda yerləşdirmək gərarına gəldim. Siz də oxuyun. Bu, haqqı danılan bir Azərbaycan qızının, bir türk övladının ümid dolu düşüncələri və... harayıdır! Oxuyun!

Məsumə Yusifi (Qum)

Bilmirəm, indi bunu oxuyan mənim yazmağıma güləcək, ya yox. Elə bil gülməlidi. Mən besavadam və ana dilimi qəşəng başarmıram. Yani mənim boynumdadı? Mədrəsələrdə fars dilində oxuyuruq. «Səda və sima» fars dilindədir. Rəsmi dildir day!!!

Davamı...

Azərbaycan Televiziyasının «Səfəvilər» filminin çəkilişlərinə başlaması İranda çıxan «Etimadi-milli» qəzetində kəskin reaksiya doğurub. Film barədə AzTV-nin rəsmi saytında yerləşdirilmiş kiçik məlumata münasibət bildirən qəzet söhbətə, necə deyərlər, lap Nuh əyyamından başlayaraq yazır: «Azərbaycan Respublikası (Aran) SSRİ dağıldıqdan sonra öz müstəqilliyini əldə etmişdir. İranla inkaredilməz tarixi və mədəni bağlılığa malik olan bu kiçik respublika İran-Rusiya müharibələrinə qədər bir neçə min il (!) ərzində İranın bir ostanı sayılırdı».

Davamı...

 

Burası Vətən,
Burası 21 Azər –
Dillərdə dastan.
Bir gözü şən bahar,
Bir gözü dolu qan.
Burası baği-Gülüstan,
Dar ayağında dadistan.
Nəsimi tək ölümü heç sanan
Günəş carçısı insan.
Burası arzular, həsrətlər ölkəsi,
Özündən iri faciəsi.

Davamı...

Ermənilərin antitürk fəaliyyəti Azərbaycanın ikiyə parçalanması dönəmindən başlayıb. Həmin dövrdə Rusiya imperiyası Azərbaycanın əsarətə dözməyəcəyindən ehtiyatlanaraq, müxtəlif ölkələrə səpələnmiş erməniləri Azərbaycanın Qarabağ bölgəsinə köçürmək planını həyata keçirib. Bu zamandan başlayaraq o, ermənilərdə ifrat millətçi hissləri qızışdırmış, onlara arxa duraraq Azərbaycan əleyhinə yönəltmişdir. Bundan sonra Qafqazda erməni dövləti yaratmaq üçün Azərbaycan torpağında ermənilərin məskunlaşması planını həyata keçirmişdir. Öncə Qarabağın Dağlıq hissəsində ermənilərə muxtariyyət verilməsinə nail olmuş, Ermənistan Respublikası yaratmaq üçün Zəngəzuru ermənilərə vermişdir. Ermənilər Azərbaycanın təkcə mədəniyyətini deyil, bu mədəniyyəti yaradanları da məhv etməyə çalışmışlar. Bunun üçün onlar müxtəlif yollardan istifadə ediblər. Rus Sovet imperiyası zamanı bolşeviklərlə əlbir olaraq Azərbaycanın görkəmli ədəbiyyat, incəsənət, elm adamlarını güllələdib, həbs etdirib, sürgünə göndəriblər, bununla da həmin sahələrin inkişafına ağır zərbə vurublar. Onlar rusların köməyi ilə Azərbaycan torpaqlarında məskunlaşdıqca, Azərbaycan mədəniyyətinə qarşı həm açıq, həm də gizli yollarla sayagəlməz təxribatlar törədiblər, Azərbaycan mədəniyyət nümunələrini özününküləşdirmək istiqamətində də fəal çalışıblar.

Davamı...

Arxamca sürünməyin kölgəmə qarşı
Heey...
Arxamca sürünməyin kölgəmə qarşı
Məni bir ömürdür dabanlayırlar
Bir dəniz dolu dalğa iztirab içimdə calayıb
Damar sorurlar!

Davamı...

İranda Azərbaycan Respublikası əleyhinə fəaliyyət göstərən nəşrlər (o cümlədən, «Şimali İran» dərgisi və «Misaq» qəzeti) və İnternet saytları barədə yazmışam. Unudanlara və bilməyənlərə bloqdakı «Şimali İran gərək azad ola...» adlı məqaləmi oxumağı tövsiyə edirəm. Qısaca onu deyim ki, bu informasiya vasitələri Azərbaycan Respublikası ərazisinin əslində «Şimali İran» olduğunu «isbatlamağa» xidmət edir. Sayları iyirmiyə (mən biləni) yaxınlaşsa da, məzmunları, bəzən hətta müəllifləri və məqalələri də eynidir. Bu da onların bir mərkəzdən idarə olunduğunu söyləməyə əsas verir. Mən təbii ki, vaxtaşırı bu saytları gözdən keçirirəm. Bir müddət əvvəl onların birində «Bakı – İran səfirlərinin ticarət mərkəzi» başlıqlı yazı diqqətimi çəkdi. Müəllifi Cənubi Qafqaz üzrə ekspert kimi təqdim olunan Qulaməli Səccadi idi. Sonra bu yazını ikinci, üçüncü saytda da gördüm. Üçüncüdə hətta sayt müəllifi məqaləyə bir ön söz də yazmışdı. Daha geniş olan sonuncu variantın bizlər üçün də maraqlı olacağını düşünüb onu olduğu kimi, necə deyərlər, nöqtəsinə, vergülünə toxunmadan, heç bir izah və şərh vermədən dilimizə çevirməyi qərara aldım. Yazı təbii ki, anti-Azərbaycan mövqeyindən yazılıb. Amma əsas məsələ bu mövqedə duranların öz səfirlərinin fəaliyyətinə verdiyi qiymətdir. Bizim qəzetlərdə ara-sıra bu barədə yazılar gedəndə İran tərəfi buna sərt reaksiya verir. Amma məşhur lətifədə söyləndiyi kimi, bunu biz demirik. Qoy narazılıqlarını Azərbaycanın üstünə qısqırtdıqlarına bildirsinlər.

Davamı...

Həm 21 Azər hərəkatına hazırlıq getdiyi, həm də hərəkatın qələbəsi və Milli Hökumətin qurulması ilə Azərbaycan tarixinin yeni şanlı səhifələrinin yazıldığı dövrdə Güneydə ədəbiyyatın inkişafında böyük canlanma yaranmışdı. Ədəbiyyat bütün zamanlarda dövrün nəbzini tutmuş, ictimai-siyasi hərəkatlarla bərabər addımlamış, zamanın aynası olmuş, baş verən hadisələri parlaq şəkildə əks etdirmişdir. Çünki xalqın taleyi, həyatı ilə bağlı olan bu böyük məsələlərə yazıçı və şairlər heç vaxt biganə qala bilməz, baş verən hadisə və hərəkatlara laqeydlik göstərə bilməzlər. Xalqımızın ruhunu, arzu və istəklərini qələmə alan, ürəyi, ruhu, varlığı ilə Vətənə, elinə, dilinə bağlı olan vətənpərvər, təəssübkeş qələm sahibləri, şairlər tarix boyu Azərbaycan varlığını, Azərbaycan dilini, Azərbaycan milli mədəniyyətini əks etdirən, qoruyan dolğun, mənalı, kamil bədii əsərlər yaratmışlar.

 

Davamı...